ItemText

Hikayat Char Darwis : kajian berdasarkan teori puitika sastera Melayu

Dublin Core

Subject
Malay literature -- History and criticism.
Description
Abstrak

Dalam kajian ini, pengkaji telah memilih genre manuskrip Melayu lama sebagai bahan yang ingin dikaji dengan menggunakan teori Puitika Sastera Melayu hasil pemikiran sarjana setempat, iaitu Professor Dr. Muhammad Haji Salleh. Teks Hikayat Char Darwis (HCD) ini telah ditransliterasikan oleh pengkaji berpandukan buku Transliterasi Kata Arab, Parsi dan Turki oleh Muhammad Bukhari Lubis dan Ali Haji Ahmad, terbitan Utusan Publications & Distributors Sdn Bhd tahun 2006. Segala keralatan ejaan disesuaikan dengan sistem ejaan yang terkini. Selepas itu baharulah penelitian dibuat mengikut halaman muka surat. Fokus kajian ini ialah melihat isi kandungan utama teks HCD dari aspek estetik. Teks HCD ini mengandungi 290 halaman dan terbahagi kepada empat bab yang berbeza. Pengkaji hanya memberi penumpuan terhadap aspek estetik pada teks HCD melalui Prinsip Perkataan Yang Indah-Indah dan Prinsip Yang Indah-Indah: Estetika Sastera Melayu. Dalam melakukan kajian ini, pengkaji telah membahagikan kajian ini kepada enam topik besar, iaitu Bab Pertama Pendahuluan yang merangkumi aspek Pengenalan, Latar Belakang Kajian, Permasalahan Kajian, Tujuan Kajian, Bahan Kajian, Batasan Kajian, Metodologi Kajian, Kajian Lalu, Kepentingan Kajian, Teori dan Unjuran Bab. Dalam Bab Kedua pula berkaitan dengan Filologi, konsep estetika Braginsky dan Muhammad Haji Salleh dan Teori Puitika Sastera Melayu. Prinsip-prinsip dalam Teori Puitika Sastera Melayu seperti Takrif dan Istilah, Fungsi Karya Sastera, Genre, Perkataan Yang Indah-Indah, Teks, Memperbaharui Pengarang, Yang Indah-Indah: Estetika Sastera Melayu dan Khalayak Di Serambi Pentas dijelaskan dalam bab ini. Dalam Bab Ketiga pula pengkaji menulis berkaitan dengan Naskhah Hikayat Char Darwis Sebagai Sebuah Karya Sastera Melayu Klasik. Pengkaji memulai topik dengan Pengenalan, Keterangan Naskhah, Keadaan Naskhah, Ukuran Naskhah, Tulisan yang digunakan pada naskhah, Pengarang Naskhah, Judul/Tajuk Naskhah dalam bahasa Melayu dan Parsi, Kolofon, Ejaan, Gaya Bahasa, Struktur Ayat, Penggunaan Bahasa Klasik, Penggunaan Bahasa Simile, Bahasa Pinjaman, iaitu bahasa Arab, Parsi dan Jawa, Teknik Penyampaian, iaitu Teknik Naratif, Teknik Dramatik, Teknik Imbas Kembali, Teknik Monolog dan Kesimpulan. Dalam Bab yang Keempat pula, analisis dilakukan untuk melihat unsur Perkataan Yang Indah-Indah dalam Hikayat Char Darwis. Bab ini didahului dengan Pengenalan, Alatan Bahasa Sastera, Sopan Santun dan Strategi Pengarang Merendah Diri, Patut dan Kata, Bahasa yang Sempurna dan Tidak Janggal dan Kesimpulan. Bab Kelima pula merupakan analisis Unsur Yang Indah-Indah: Estetika Sastera Melayu dan ianya didahului dengan Pengenalan, Hikayat yang Indah-Indah, Sastera Sebagai Pengajar, Dunia Nestapa, Yang Asli Itu Indah, Susunan Episodik, Seni yang Dramatik, Kesaktian/Keajaiban dan Kesimpulan. Topik yang terakhir merupakan Bab Keenam dan ia mengandungi Kesimpulan dan Saranan. Bab penutup ini merupakan kesimpulan hasil daripada perbincangan kajian. Pengkaji akan membuat kesimpulan secara menyeluruh terhadap kajian yang dilakukan ke atas teks HCD.
Creator
Khatijah Mohamed Yatim
Source
PL5065 UM 2016 KHAMY
Date
2016
Contributor
mki
Rights
Universiti Malaya
Format
Dissertation

Citation

Khatijah Mohamed Yatim, “Hikayat Char Darwis : kajian berdasarkan teori puitika sastera Melayu,” Rimbunan: Pangkalan Data Pengajian Melayu, accessed October 1, 2026, https://rimbunan.nusa.my/rimbun/items/show/23224.

Output Formats